close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • WSPÓŁPRACA DWUSTRONNA

  • Historia polsko-etiopskich stosunków dyplomatycznych sięga końca XVII wieku. Kiedy rozpętała się wojna przeciwko Imperium Osmańskiemu, król Jan III Sobieski usiłował znaleźć sojuszników w walce z Turcją wśród krajów z nią sąsiadujących. Mimo wysiłków podjętych dla zyskania przychylności cesarza Iyasu I, wysłannicy skierowani do władcy Abisynii zostali zatrzymani na granicy.

     

    W ciągu kolejnych dwóch stuleci, z powodu rozbiorów Polski przez Austrię, Prusy i Rosję, polska działalność dyplomatyczna w Etiopii była niemożliwa. Jednak pewna liczba polskich podróżników, nauczycieli i misjonarzy odwiedziła Etiopię, przywożąc z powrotem wiedzę o jej kulturze, ludach, językach i systemie administracji.

     

    Dopiero na początku lat 30. XX wieku niepodległa Polska próbowała nawiązać stosunki dyplomatyczne i handlowe z Etiopią. Pierwszy krok należał do rezydującego w Kairze Chargé d'affaires, który przybył do Addis Abeby w listopadzie 1930 roku, aby uczestniczyć w koronacji cesarskiej Haile Selassie. Wkrótce potem etiopski poseł w Paryżu udał się z oficjalną wizytą do Polski. W tym czasie interesy obu państw stały się zbieżne. Kiedy konfrontacja z faszystowskimi Włochami zdawała się nie do uniknęcia, cesarz Etiopii poszukiwał sprzymierzeńców w celu wzmocnienia międzynarodowej pozycji swego państwa. Z kolei Polska skupiała się głównie na rozwijaniu współpracy gospodarczej i na możliwości osiedlenia się polskich chłopów w niektórych dogodnych regionach Etiopii. Brano również pod uwagę perspektywę wsparcia Etiopii, wysyłając jej ekspertów ekonomicznych, politycznych i wojskowych.

     

    Wizyty dyplomatyczne, a także wspólne interesy obu państw odnośnie działalności gospodarczej, zaowocowały negocjacjami pomiędzy etiopskim posłem Tekle Hawaryat, a polskim ambasadorem w Paryżu Alfredem Chłapowskim. W roku 1934 oba kraje podpisały Traktat o Przyjaźni, Handlu i Osadnictwie. Porozumienie to, oparte na "niezachwianym pokoju i wiecznej przyjaźni", dało warunki do wzajemnej wymiany handlowej i sprzyjało rozwojowi dalszych relacji między Polską i Etiopią. Jednakże umowa, ratyfikowana przez prezydenta II RP, Ignacego Mościckiego, w kwietniu 1935 roku, nigdy nie weszła w życie z powodu włoskiej inwazji na Etiopię kilka miesięcy później.

     

    Współpraca dwustronna w latach 30-tych XX wieku.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: